Köhnə Tbilisinin dar küçələri təkcə turist marşrutu deyil, bütöv bir icmanın yaddaşıdır. O yaddaşı qorumaq kimin işidir?
Lent.Press köşə · 2026-09-24
Köhnə Tbilisidə hər daşın öz hekayəsi var deyirlər. Amma o hekayələr daşlarda qalmır — onlar həyətlərdə, eyvanlarda və qonşuluq ənənələrində yaşayır. Son illər bərpa işləri sürətlənəndə ilk itən də məhz bu görünməz miras oldu. Bir məhəlləni bərpa etmək onu yenidən qurmaq deyil.
Divarları təzələyib sakinləri köçürmək şəhəri dekorasiyaya çevirir. Turist gəlir, amma icma getmir — getdikdə isə məhəllənin dili, bayramları və xatirələri də onunla gedir. Gürcüstandakı azərbaycanlı icma üçün bu məsələ xüsusilə həssasdır.
Mədəniyyət təkcə böyük tədbirlərdə deyil, gündəlik məkanda görünür: hansı həyətdə hansı dil eşidilir, hansı mətbəx iyi gəlir. Şəhər planlaşdırması bu suallara biganə qalanda zənginlik itir. Ona görə bərpa layihələrinə yanaşarkən bir sualı əvvəlcədən verək: bu məhəllədə kim yaşayacaq və onun yaddaşı kimə miras qalacaq? Xəbər günü xilas edir, mədəniyyət isə illəri.